Onderzoek naar de relevantie van de karakterstukjes en harmonische taal van Federico Mompou, Bela Bartok, Donald Waxman, Eric Satie, Déodat de Séverac en Chick Corea voor de jazz-improvisatie en compositie.

Tijdens het academiejaar 07-08 werd de harmonische taal van Mompou (1893-1987) bestudeerd. Deze is intrigerend omwille van Mompou's liberale houding t.o.v. de toenmalige bestaande tonale harmonische systemen. De wijze waarop hij omgaat met het fenomeen van de 'karakterstukjes' voor pianosolo sluit aan bij voorgaand onderzoek naar de ontwikkeling van een eigen compositiestijl voor pianosolo.
Nu blijkt uit dit gevoerde onderzoek dat enkel de studie van Mompou's karakterstukjes onvoldoende is om de eigen improvisatie- en compositiestijl te verrijken. Het karakter van Mompou's muziek is voor mij te éénzijdig en is in de eerste plaats introspectief en meditatief. Daarom is het aangewezen dit onderzoek te verlengen en ook de karakter - en genrestukjes van Bela Bartok (Microcosmos), Donald Waxman, Eric Satie (onder meer Gymnopédies, Sonatine bureaucratique enz.), Déodat de Séverac en van Chick Corea (Childrens Songs) te exploreren zowel op stilistisch vlak en structuur als op pianistiek vlak. De invalshoek van Bartok levert pianistiek gezien bijvoorbeeld meer diversiteit en ook op ritmisch en harmonisch vlak zal dit onderzoek tot interessante resultaten geven voor mijn persoonlijke improvisatie- en componeerstijl.