SRP-Groeifinanciering: Multilingual language control

When multilinguals use language, all known languages are activated to some degree and compete with each other, leading to cross-language interference which hinders fluent and efficient language use. Language control is the process used to minimize this cross-language interference and to allow multilinguals to select words and grammatical structures in the appropriate or intended language. This uniquely multilingual process has mainly been examined in contexts where multilinguals use two or more languages, even though multilinguals are often in a context where solely one language is used. Since the latter linguistic context is assumed to result in quantitative and qualitative differences in language control relative to the former linguistic context, in the current proposal we will focus on single language contexts to further our knowledge of language control and the influence it has on multilinguals. A first line of research focuses on the nature and influence of language control when multilinguals only use one language within a context. While we know that cross- language interference occurs in such a context, and thus that language control is necessary, very few studies have empirically investigated this possibility. A second line of research focuses on the link between language control and second language acquisition since there is very little empirical evidence into this connection. Because second language acquisition usually relies on a single language context, we will focus on this linguistic context. A final line of research focuses on the influence of language control on multilinguals’ claimed cognitive advantage in the domain of executive functions. Whereas it has often been assumed that language control is the main source of improved executive functions, few studies have investigated this claim and little to no research has focused on the influence of language control in single language contexts. The three proposed lines of research will thus significantly deepen our understanding of how the minds of multilinguals - who according to some estimates represent up to 75% of the world’s population - operate during language use, and will yield important implications for real-world language use, learning and policy.

Wanneer meertaligen taal gebruiken worden al hun gekende talen tot op zekere hoogte geactiveerd en concurreren zij met elkaar. Dit leidt tot interferentie tussen talen, wat vloeiend taalgebruik kan belemmeren. Taalcontrole is het proces dat wordt gebruikt om deze interferentie tussen talen te beperken en om meertaligen in staat te stellen woorden en grammaticale structuren in de gewenste of gepaste taal te selecteren. Dit unieke meertalige proces is voornamelijk onderzocht via de invloed ervan op taalgebruik in contexten waarin twee of meer talen aan bod komen, ook al bevinden meertaligen zich vaak in een context waarin slechts één taal wordt gebruikt. Men veronderstelt dat deze laatste linguïstische context resulteert in een kwantitatief en kwalitatief verschil qua taalcontrole t.o.v. andere linguïstische contexten, maar empirische evidentie voor deze aanname ontbreekt vooralsnog. Het voorgestelde onderzoeksprogramma wil deze lacune in onze kennis dichten a.d.h.v. empirische studies naar taalcontrole en de invloed ervan op meertaligen in ééntalige contexten. Een eerste onderzoekslijn richt zich op de aard van taalcontrole in contexten waar meertaligen slechts één taal gebruiken. Hoewel we weten dat interferentie tussen talen in dergelijke contexten optreedt, en dat taalcontrole dus noodzakelijk is, hebben maar weinig studies deze mogelijkheid daadwerkelijk onderzocht. Een tweede onderzoekslijn richt zich op het nauwelijks onderzochte en dus weinig gekende verband tussen taalcontrole en tweedetaalverwerving. Ook hiervoor richten we ons op taalcontexten waarin één taal gebruikt wordt omdat tweedetaalverwerving meestal plaatsvindt in dit type taalcontext. Een laatste onderzoekslijn onderzoekt het verband en de impact van taalcontrole op het cognitieve voordeel dat meertaligen zouden hebben op het vlak van executieve functies. Hoewel vaak is aangenomen dat taalcontrole de belangrijkste bron is van betere executieve functies, hebben maar weinig studies dit onderzocht, en is er weinig tot geen onderzoek naar de invloed van taalcontrole op executieve functies in ééntalige contexten. Kortom, de drie voorgestelde onderzoekslijnen zullen ons inzicht in de manier waarop meertaligen functioneren tijdens het taalgebruik aanzienlijk verdiepen en belangrijke implicaties hebben voor taalonderwijs en taalbeleid.