Beslissingsbekwaamheid? Met het VN-verdrag Handicap naar een onzekere Toekomst

Tim Opgenhaffen, Geert Dom

Research output: Contribution to journalArticlepeer-review

Abstract

AchtergrondBeslissingsbekwaamheid, het criterium dat tot op heden gebruikt wordt om te bepalen wie zelfstandig beslissingen mag nemen, staat onder druk van het Verdrag van de Verenigde Naties over de Rechten van Personen met een Handicap.

DoelSchetsen van de gangbare visie, de visie van het VN-verdrag en een middenweg. Het formuleren van stappen om de geest van het VN-verdrag vandaag toe te passen.

MethodeEssay vertrekkende vanuit de meest relevante internationale mensenrechtelijke bronnen binnen de Verenigde Naties en de Raad van Europa, aangevuld met secundaire literatuur over deze bronnen.

ResultatenHet VN-verdrag stapt af van het criterium van beslissingsbekwaamheid, dat binnen de Raad van Europa, de klinische praktijk en de wetgeving de sleutel is om te bepalen of een patiënt zelf(standig) beslissingen kan nemen. Daarmee verzet het zich niet enkel tegen vertegenwoordiging, maar ook tegen elke vorm van dwang die direct of indirect wordt toegepast wegens een geestesziekte.

ConclusieEen duidelijk alternatief biedt het VN-verdrag niet, waardoor de toekomst onzeker is. Niettemin mogen de belangrijke principes van het VN-verdrag niet worden vergeten; deze kunnen we direct implementeren door ons bewust te zijn van de rol van mensenrechten in de geestelijke gezondheidszorg, de kwaliteit van de besluitvorming centraal te plaatsen, en minder en bewuster gebruik te maken van dwang.
Original languageDutch
Pages (from-to)540-544
Number of pages5
JournalTijdschrift voor Psychiatrie
Volume64
Issue number8
Publication statusPublished - Sep 2022

Cite this