Abstract

Wie en wat was Edmund Burke? Burke is een referentie in vele discussies over het conservatisme. Hij is vooral bekend door zijn Reflections on the Revolution in France (1790) waarin hij op scherpe wijze kritiek uitoefent op een modern, nieuw en radicaal idee van revolutie en op de details van de Franse Revolutie. 

Burke bekoort al decennialang. Hij had een hekel aan bepaalde filosofen en wilde de Britten behoeden voor teveel experimenten in de politiek. En dus zette hij alle zeilen bij om iedereen die het wilde weten ervan te overtuigen dat de Engelsen ‘geen discipelen van Voltaire zijn en geen bekeerlingen van Rousseau.’ Wat zit er achter het behoudsgezinde van Burke? Is Burke een verlanger in een wereld die teleurstelt? Is de geschiedenis ooit voltooid? Als het niet ontdekte onbekoorlijk is en het zichtbare aan het oog moet worden onttrokken, moeten er dan nog nieuwe bladzijden geschreven worden? Vanwaar precies de fascinatie van het conservatisme met Burke?

Burke is uitstekend bruikbaar in moderne debatten over democratie, globalisering, cultuurpessimisme, vooruitgangsfundamentalisme, de status van het mensenrechtenrecht, de achteruitgang van het fatsoen en de terugkeer van het populisme, ook in Europa. Ook Burkes esthetica komt in deze uitgave aan bod.  

In Burke bezien twaalf auteurs hoe het zit met de stempel die Burke heeft gedrukt op het denken over politiek, mens en maatschappij. Zij gaan daarbij voorbij aan alle bestaande kwalificaties. Is Burke, in weerwil van zichzelf, een politiek filosoof te noemen? Zijn Burkes tegentijdse beschouwingen actueler dan ooit? Welke pennen bracht hij in beroering?

Met bijdragen van Coen Brummer, Maarten Colette, Paul De Hert, Bart De Wever, Jasper Doomen, Michael Funk Deckard, Michel Huysseune, Andreas Kinneging, Bart Jan Spruyt, Matthias Storme, Koen Vermeir en Jozef Waanders.
Original languageDutch
Place of PublicationBrussels
PublisherASP / VUBPRESS
Number of pages300
ISBN (Print)978 90 5718 624 0
Publication statusPublished - 10 Mar 2017

Cite this