De blauwe noot. Over autofiction in Nergensman van P.F. Thomése

Johanna De Coux

Research output: Contribution to journalArticle

Abstract

In zijn geruchtmakende studie De revanche van de roman (2009) plaatst Thomas Vaessens de betrokkenheid van het autobiografische schrijven tegenover de vrijblijvendheid van het postmodernisme.
Na de terroristische aanslagen in New York en Washington is het zogenaamd relativistische denken van het postmodernisme volgens Vaessens onaanvaardbaar geworden. Lut Missinne beschrijft het recente literaire verschijnsel autofiction echter als de postmoderne opvolger van de autobiografische roman. Het is daarom de vraag of de roman Nergensman (2008) van P.F. Thomése, door Missinne tot de autofiction gerekend,de vrijblijvendheid valt te verwijten die Vaessens de postmoderne roman aanwrijft. De postmoderne problematiek van het subject dat in de maatschappij en in de taal tevergeefs naar coherentie zoekt, blijkt in deze roman sterker dan ooit tot uiting te komen. Kortom: vandaag vernieuwt het geëngageerde postmodernisme van Brakman en Ferron zich in het autobiografische schrijven.
Original languageDutch
Pages (from-to)10-15
Number of pages6
JournalParmentier
Volume3
Issue number19
Publication statusPublished - 2010

Keywords

  • late postmodernity
  • postpostmodernity
  • P.F. Thomése
  • autofiction

Cite this