Farmacologische behandeling in het woonzorgcentrum: rationeel gebruik van zes medicatiegroepen.

In het kader van de jaarlijkse wintermeeting van de Belgische Vereniging Gerontologie en Geriatrie
van 2013 werden zes medicatiegroepen bij ouderen in woonzorgcentra tegen het licht gehouden.
Voor de 80-jarigen en ouder moet individueel bekeken worden of het medisch gezien zinvol blijft
om een farmacon voor te schrijven. Dit is afhankelijk van factoren zoals de comorbiditeit, de functionaliteit,
de cognitie, de levenskwaliteit, de prognose, de bijwerkingen en de interacties. Het
gebruik van statinen op hogere leeftijd staat ter discussie. Het nut van acetylcholinesteraseremmers
in woonzorgcentra blijft vanuit wetenschappelijk standpunt en vanuit het oogpunt van de "evidence-
based medicine" onzeker. Antistolling is even beschermend bij oudere patiënten met voorkamerfibrillatie
(VKF) als bij jongeren, maar wordt onvoldoende gebruikt ("ageism"). In de groep kwetsbare
ouderen in het woonzorgcentrum moet een antihypertensieve behandeling kritisch worden
bekeken. Antidepressiva worden bij ouderen vaker voorgeschreven dan op grond van de epidemiologie
van een majeure depressie verwacht zou worden. Antidepressiva hebben enkel een
bewezen effect bij een majeure depressie. Protonpompremmers (PPI's) zijn in hun werking superieur
aan de H2-antagonisten.
Wie uitzonderlijk niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) opstart bij ouderen,
moet ook steeds een PPI voorschrijven. De aanbevolen duur van de toediening bij reflux bedraagt
vier tot acht weken. Er zijn gegevens nodig over het effect van deze medicatiegroepen bij
80-plussers.
Een individuele aanpak met het afwegen van de voor- en de nadelen blijft in deze
groep onder andere door een gebrek aan harde bewijzen moeilijk, maar aangewezen.