Het voorkomen van diabetes mellitus en metabole bijwerkingen bij minderjarigen behandeld met risperidon : een follow-up tot 3 jaar

In het onderzoek werden 66 jongeren (twaalf tot zeventien jaar) op het meest gebruikte antipsychoticum,
namelijk risperidon, opgevolgd, die ongeacht hun diagnose hieraan werden blootgesteld.
Er werd gekozen voor deze aanpak omdat de strenge in- en exclusiecriteria van de meeste studies
slechts 5% van de voorliggende studiegroep vertegenwoordigen. Een veralgemening van deze
bevindingen is dus weinig betrouwbaar. De meeste studies zijn van korte duur (<twaalf weken),
waardoor uitspraken over het gebruik op langere termijn weinig onderbouwd zijn.
66 jongeren werden geselecteerd uit de follow-upgegevensbank op basis van de volgende
criteria: blootstelling aan risperidon, gelijktijdig geen andere antipsychotica nemen en minstens één
keer op follow-up komen. Diagnose, off-labelgebruik of het gebruik van andere psychofarmaca
waren geen uitsluitingscriteria. De biometrische parameters, de lipiden en het glucosemetabolisme
werden systematisch opgevolgd volgens het metabool protocol.
Bij geen van de jongeren werd er een toename in de glykemie of de aanwezigheid van diabetes
mellitus gevonden. Wel zag men het gewicht significant toenemen, alsook de buikomtrek, de diastolische
bloeddruk en het aantal jongeren met lipidenstoornissen.
Hoewel er geen rechtstreeks effect was op het glucosemetabolisme, is er wel een invloed op andere
metabole parameters, met name het gewicht en de buikomtrek, die een effect kunnen hebben op de
glykemie. Daarom blijft monitoring noodzakelijk en moet men omzichtig omspringen met deze middelen.