Hoe voelt het om een pleegkind te zijn? Een kwalitatief onderzoek naar de beleving van pleegkinderen in perspectiefbiedende pleegzorg

Research output: Contribution to journalArticlepeer-review

Abstract

Dit kwalitatieve onderzoek, uitgevoerd in Vlaanderen, beschrijft hoe 27 pleegkinderen, tussen 12 en 18 jaar oud, geplaatst in perspectiefbiedende pleegzorg – waarbij het de bedoeling is dat een pleegkind langdurig in een pleeggezin zal verblijven – het leven in een pleeggezin beleven en hoe zij omgaan met hun gevoelens. Uit de analyses blijkt dat pleegkinderen vooral positieve gevoelens, zoals blijheid en trots, koppelen aan het leven in een pleeggezin. Tegelijkertijd ervaart de meerderheid ook lastige gevoelens, zoals verdriet, boosheid en verwardheid. De positieve gevoelens zijn vooral gerelateerd aan het zich ‘gewoon’ voelen en de lastige gevoelens aan de verhouding tot hun ouder(s). Met betrekking tot coping worden twee groepen onderscheiden: pleegkinderen die daarover
praten met vrienden en andere steunfiguren (bijvoorbeeld pleegmoeder), en pleegkinderen die hun gevoelens verbergen. Die laatste groep heeft er behoefte aan adequate strategieën aangereikt te
krijgen waarmee gevoelens geuit kunnen worden. Activiteiten die rust, troost of afleiding bieden en het hebben van een eigen plek helpen om met die gevoelens om te gaan. Meer aandacht voor de
emotionele beleving van pleegkinderen is nodig, zowel in toekomstig onderzoek als in de praktijk.
Original languageDutch
Pages (from-to)240-256
Number of pages16
JournalTijdschrift Klinische Psychologie
Volume52
Issue number3
Publication statusPublished - 2022

Cite this