Identiteit: het dialogische model van Charles Taylor.

In dit artikel wordt een kritiek geformuleerd op de traditie van het westerse denken waarbij identiteit op een 'monologische' wijze wordt benaderd. Vanuit het werk van Heidegger kan er echter op gewezen worden dat identiteit altijd op een dialogische wijze tot stand komt. Het 'Dasein' is immers altijd al een 'Mitdasein'. Gademer en Taylor hebben dit perspectief verder doorgetrokken. Bij Gadamer is de hermeneutiek altijd een dialogisch spel en wordt het hermeneutische verstaan gezien als een telkens anders verstaan. Het subject stelt zich hier zwak op en gaat uit van een openheid voor de ander. Taylor heeft dit vervolgens toegepast op het multiculturele verstaan. Hij komt uiteindelijk tot een imperatief die de 'presumption of equal worth' vooropstelt.