Sociale grondrechten als voorwaarden voor een gelijke handelingsvrijheid

het erkennen en het afdwingbaar maken van 'rechten' wordt binnen de westerse samenleving steeds meer begrepen als de meest voor de hand liggende manier om gelijkwaardigheid en respect uit te drukken. Waar sociale rechten een collectieve solidariteit en gedeelde politieke overeenstemming veronderstellen, worden ze vandaag meer expliciet als individuele rechtsaanspraken opgeëist. Dit vraagt echter een herpositionering van de ethische uitgangspunten van de verzorgingsstaat en sociale grondrechten. In deze bijdrage wordt onderzocht wat de verhouding tussen grondrechten onderling en tussen grondrechten en andere rechten kan zijn en op welke morele grondslagen - op welke fundamentele menselijke waarden- ze zijn gegrondvest. Zonder de kracht van het grondrechtenvertoog te ondergraven wijzen we er toch op dat deze rechten ook vaak morele plichten - van anderen- impliceren, zoals met name de plicht tot solidariteit en verantwoordelijkheid en de plicht tot zorg. Tendenzen om zorgverlening in retorische dan wel institutionele zin te 'vermarkten' dienen vanuit deze optiek dan ook kritisch benaderd te worden.