Een harde noot om te kraken? De natuurlijke impact van antagonistische gemeenschappen van een pest soort op de teelt van noten in voedselbossen

Het hoofd bieden aan de huidige milieucrisis in combinatie met de
behoefte aan meer voedsel beschikbaarheid voor de stijgende
wereldbevolking, stelt ons als mensheid voor een grote uitdaging.
Voedselbossen staan in de kijker als gedeeltelijke oplossing omwille
van hun hoge biodiversiteitswaarde en de veerkrachtigheid van hun
diverse voedselvoorziening. Om duidelijke redenen trekken
voornamelijk hazelaars de aandacht als voedselgewas: ze
verschaffen gezonde voeding en zijn inheems. Voorlopig worden ze
echter voornamelijk geteeld volgens conventionele landbouw
praktijken, met de negatieve gevolgen vandien. Aan de andere kant
van het spectrum staan voedselbossen. Deze zijn ideaal geschikt als
‘levend labo’, maar daar werd tot nog toe onvoldoende gebruik van
gemaakt, waardoor het gedrag van pestsoorten in deze agroecosystemen zo goed als onbekend is. In dit project focussen we op
een pestsoort van hazelnoten, de hazelnootboorder (Curculio
nucum). We onderzoeken de natuurlijke opbouw van antagonistische
gemeenschappen doorheen de tijd, om vervolgens na te gaan of hun
aanwezigheid en impact voldoende is om de besmettingsgraad van
hazelnoten binnen de perken te houden. Hiermee zetten we een
noodzakelijke stap naar een ‘proof of concept’ van voedselbossen als
zelfvoorzienende agro-ecosystemen in Europa