Hoe ervaren kinderloze ouderen eenzaamheid? Een onderzoek naar verschillende soorten en patronen van eenzaamheid en de modererende rol van redenen voor kinderloosheid.

Kinderen worden vaak gezien als een voordeel in het latere leven: ze zijn een belangrijke schakel in het sociale netwerk van ouderen en ze zijn vaak de voornaamste informele zorgverleners. Ondanks de toename van kinderloosheid in de meeste Europese landen, blijft de manier waarop kinderloze ouderen hun sociale netwerk en hun eenzaamheid ervaren, onderbelicht. De state-of-the-art wijst op drie onderzoeksdoelstellingen: de noodzaak om 1) verschillende redenen voor kinderloosheid te bestuderen, 2) verschillende soorten eenzaamheid te bestuderen en 3) hierbij een levensloopperspectief te hanteren. Deze studie onderzoekt de relatie tussen kinderloosheid en verschillende soorten en patronen van eenzaamheid, en hoe redenen voor kinderloosheid deze relatie beïnvloeden. Hiervoor wordt een mixed-method approach gebruikt: 1) een systematisch literatuuronderzoek, 2) kwalitatieve levensverhaalinterviews met (kinderloze) ouderen d.m.v. de techniek van McAdams en 3) een gestandaardiseerde survey onder een representatieve steekproef van ouderen. Het onderzoek wil een bijdrage leveren aan de eenzaamheidstheorieën door het gebruik van een levensloopbenadering (d.w.z. inzicht verkrijgen in de dynamiek en patronen van eenzaamheid tijdens de levensloop en de effecten van kinderloosheid op latere leeftijd). De resultaten kunnen worden gebruikt voor preventieprogramma's gericht op het verminderen van eenzaamheid, in het bijzonder bij kinderloze ouderen.