Implementatieonderzoek naar een systeemontwerp voor de organisatie van diagnostiek voor kinderen en jongeren in Vlaanderen

Projectdetails

!!Description

Dit onderzoeksplan ter ondersteuning van het beleid past binnen de projecten “diagnostiek" en "1 kind 1 diagnose", van het Agentschap Opgroeien. Diagnostiek moet een prominentere plaats krijgen binnen ontwikkelingstrajecten en de versnippering van diagnostische activiteiten moet opgevangen worden, om te komen tot een voor iedereen transparant, evenwaardig toegankelijk en nabij aanbod.
Binnen de hulpverlening wordt men steeds vaker geconfronteerd met een groep jongeren op wiens hulpvraag onvoldoende antwoord gegeven kan worden door de hulpverlening. Het gaat over jongeren met o.a. extreme gedragsproblemen, agressie, internaliserende problemen, … vaak in combinatie met verstandelijke beperking, psychiatrische problemen en een ontoereikende gezinscontext. De continuïteit van de hulpverleningstrajecten wordt vaak belemmerd door gebrekkige toegankelijkheid van gepaste diagnostiek en zorg. Eén van de conclusies van de verbeternota ‘geblokkeerde ontwikkelingstrajecten bij jongeren beheersen, voorkomen interveniëren’ (2018, Decoene et al.), opgemaakt in opdracht van Minister Vandeurzen, was dat de afwezigheid van kwaliteitsvolle diagnostiek een belangrijk pijnpunt is. Onderzoek naar de toegankelijkheid van multidisciplinaire diagnostiek van ontwikkelingsstoornissen in Vlaanderen (Cloet, Kimpe, Van Ransbeeck, Leys, 2020) bevestigt dat de toegankelijkheid van diagnostiek onvoldoende is. Er is een gebrek aan capaciteit, er is behoefte aan meer gelijkmatige regionale spreiding van kennis, expertise en capaciteit en er wordt aanbevolen te streven naar beter georganiseerde samenwerking om de beschikbare capaciteit efficiënter in te zetten. Het landschap van voorzieningen die diagnostiek aanbieden is immers heterogeen. Organisaties doen aan en werken met diagnostiek vanuit uiteenlopende organisatiedoelstellingen en gewoonten, met uiteenlopende samenstelling van teams en vanuit verschillende werkpraktijken. De toegang tot het diagnostisch aanbod, de aard van de diagnostiek en de doelgroep (leeftijd en pathologie) verschilt tussen de organisaties en is niet op elkaar afgestemd, noch tussen organisaties van hetzelfde type als van verschillende types. Het ontbreekt organisaties en professionals aan een eenduidige visie op het concept diagnostiek en hoe deze concreet ingevuld moet worden. Het ontbreekt evenzeer aan een gedeelde interorganisatorische visie op kwaliteitsvolle diagnostiek en hoe de integratie van activiteiten vorm kan krijgen. Beleidsoriëntaties en regelgeving voor de verschillende types organisaties zijn historisch versnipperd ontwikkeld, wat een impact heeft op de manier van (samen)werken. Er is nood aan een meer gedeeld beleidskader, opgezet vanuit een samenwerkingslogica. De grootste gekende drempel om interorganisatorisch samen te werken is het gebrek aan wederzijds vertrouwen in de kwaliteit van de geleverde diagnostiek, wat versterkt wordt door onvoldoende wederzijdse detailkennis over de wijze waarop gewerkt wordt en het ontbreken van een gedeeld referentiekader vanuit de betrokken overheden.
De COVID 19-pandemie heeft het toegankelijkheidsprobleem versterkt met nog langere wachttijden voor diagnostiek, wat een directe impact heeft op het zorg- en ondersteuningstraject van het kind. Brugzorg (of overbruggingszorg) is nodig om daar waar kinderen en jongeren niet de gepaste zorg krijgen door toegankelijkheidsproblemen, grote sociale en culturele ongelijkheden te vermijden, in afwachting van kwaliteitsvolle en verfijnde diagnostiek.
AcroniemVLOV128
StatusActief
Effectieve start/einddatum11/01/2131/12/21

Flemish discipline codes

  • Health counselling

Keywords

  • diagnostiek
  • kinderen
  • Jongeren