Interagerende methoden? Een holistische studie van Isaac Newtons methodologieën.

Dit onderzoeksproject zal zich toeleggen op de studie van de methoden die Isaac Newton gebruikte in zijn oeuvre. Newton wordt vaak geloofd als één van de meest belangrijke natuurkundigen en wiskundigen in onze geschiedenis. Hij ontwikkelde inderdaad nieuwe fysische theorieën en concepten, die te vinden zijn in zijn magna opera de 'Principia' en de 'Opticks', en hij vond nieuwe wiskundige instrumenten uit, zoals de differentiaal- en integraalrekening. Newton was echter niet slechts een innoverende natuurkundige en wiskundige. Hij ontwikkelde eveneens nieuwe methodologische instrumenten. Sinds I.B. Cohens belangwekkende studie uit 1980, is er aandacht gekomen voor Newtons natuurfilosofische methoden en vooral voor zijn zogenaamde 'Principia-style' methodologie. Recent hebben onderzoekers ook de methodes bestudeerd die Newton aanwendde in de optica, maar ook in zijn werk over kerkgeschiedenis, en in zijn chronologische, profetische en alchemische werk. We beschikken echter niet over een holistische historische en systematische analyse van Newtons methoden en we weten evenmin of de methodes die Newton in verschillende
onderzoeksgebieden hanteerde al dan niet met elkaar interageerden. Dit onderzoeksproject zal een holistische studie van Newtons methoden ontwikkelen, wat betekent dat de methoden die Newton in verschillende onderzoeksgebieden gebruikte eerst zullen worden bestudeerd om vervolgens claims te ontwikkelen over de mogelijke interactie tussen deze methodes.