Moleculair onderzoek naar de impact van massa-extincties op de diversificatie van Anura.

Massa-extincties, zoals die aan het einde van het Trias en aan de Krijt-Tertiair (K-T) grens, betekenden niet alleen het einde van een groot aantal succesvolle diergroepen, ze veroorzaakten ook een abrupte toename van opvulbare ecologische ruimte. Dit kan aanleiding gegeven hebben tot opportunistische radiaties in overlevende lijnen en hun snelle expansie naar nieuwe ecologische niches. Deze hypothese is gedurende het laatste decennium een controversieel onderzoekstopic geweest in dinosauriërs, vogels en zoogdieren, maar de relevantie ervan blijft grotendeels onbekend voor andere moderne vertebraatgroepen, zoals amfibieën. Met dit project bestuderen we welke impact de K-T massa extinctie gehad heeft op de diversificatie van bestaande kikkerlijnen, via moleculaire dateringstechnieken. Preliminaire analyses hebben reeds enkele kandidaat-radiaties geïdentificeerd in Zuid-Oost Azië en Zuid-Amerika. Opmerkelijk is dat deze twee regio’s in de nabijheid liggen van respectievelijk het Deccan vulkanisme en van de Yucatán meterorietinslag, de twee hoofdverdachten van de K-T biodiversiteitscrisis. Dit project behelst de uitvoerige analyses op basis van uitgebreide taxon sets in deze groepen, om onomstotelijk te bewijzen dat hun extensieve diversificatie daadwerkelijk begon in de nasleep van de deze extinctie. Zulk bewijs kan verdragende gevolgen hebben voor de huidige discussie omtrent de rol van massa-extincties als catalysatoren van snelle biotische renovatie.