Duurzaam, maar toch vergeten. Het herontdekken van de bijdrage van Belgische kunstnetwerken aan de tweede golf van milieubewustzijn

Dit doctoraat is een onderzoek naar de kunst en activiteiten van Belgische milieukunstenaars die actief waren tijdens de jaren zestig en vroege jaren tachtig. Deze periode typeert het hoogtepunt van de tweede golf van milieuactivisme. Deze is tegen de claim van de 19de-eeuwse eerste golf die natuur stelt als een mystieke plek die beschermd moet worden tegen de mens. De tweede golf oppert net de integratie van cultuur en natuur. Men onderzoekt duurzame systeemachtige milieus waar natuurlijke en mens gemaakte actoren elkaar beïnvloeden en verrijken. Milieukunstenaars brengen deze systemen met duurzame technieken in beeld, alsook het gevaar dat zich voordoet wanneer actoren worden misbruikt binnen een globaliserende wereld. Door een antwoord te zoeken op de vraag Wat is de bijdrage van Belgische milieukunstenaars aan de tweede golf van milieuactivisme, en hoe staan hun activiteiten in verband met internationale kunstnetwerken?, vind ik nieuwe invalshoeken over de manier waarop duurzame milieukunst werd gemaakt, gepresenteerd en beoordeeld. Als eerste zal ik via netwerktheorie, new materialisms en commonisme een up-to-date kader ontwikkelen om duurzame milieukunst te herzien. Dit zal een hulpmiddel zijn tijdens mijn archiefonderzoek om de prominentste milieukunst te onderzoeken en te duiden. Als laatste worden de werken gekaderd in de globaliserende kunstwereld van hun tijd, om zo hun impact op de (kunst)wereld te herontdekken.