Het Belgische model van integrale levenseindezorg: palliatieve zorg en wettelijke euthanasie als aanvullende, niet-tegenstrijdige ontwikkelingen. I. Historische, epidemiologische en regulatorische gegevens

Palliatieve zorg (PZ) en gelegaliseerde euthanasie worden wereldwijd beschouwd als maatschappelijk
antagonistisch, voortkomend uit fundamenteel verschillende filosofische opvattingen en visies op zorg.
Pragmatisch vrezen tegenstanders van wettelijke euthanasie dat "hellend vlak"-effecten kwetsbare patiënten
in gevaar zouden brengen en dat wettelijke euthanasie de ontwikkeling van PZ zou afremmen. België,
het tweede land dat euthanasie wettelijk mogelijk heeft gemaakt, had een van de beste netwerken van
PZ ter wereld toen in 2002 euthanasie wettelijk werd en blijft tot de top behoren in Europa. Voorvechters
van wettelijke euthanasie namen de eerste initiatieven tot PZ en bleven sterk bijdragen tot zijn ontwikkeling.
De ontwikkeling van PZ heeft de legalisering van euthanasie ethisch en politiek meer aanvaardbaar
gemaakt.
Levensverkortende medische beslissingen bij het levenseinde komen in België vaker voor in een setting
van PZ dan in standaardzorg. Dit wijst erop dat in PZ een bredere, meer integrale waaier van levenseindezorgen
effectief wordt toegepast, met inbegrip van euthanasie. Er zijn in België geen epidemiologische aanwijzingen
voor "hellend vlak"-fenomenen sinds de legalisering van euthanasie. Integendeel, de zorgvuldigheid
van zorg bij het levenseinde is verbeterd. De ontwikkeling van PZ en het proces van legalisering van
euthanasie blijken elkaar wederzijds te kunnen versterken. Het Belgische model wordt het best omschreven
als "integrale levenseindezorg".