Uittreksel

In deze masterproef wordt de impact van samen muziek maken door middel van percussie onderzocht aan de hand van de realistische evaluatiebenadering van Pawson en Tilley (1997). Uit onderzoek blijkt dat samen muziek maken een positieve invloed heeft op de psychosociale ontwikkeling van jongeren, al is het onduidelijk welke onderliggende mechanismen aan de grondslag van dit verband liggen. Percussie wordt vaak ingezet als muziektherapie in het interveniëren van de geestelijke gezondheid. Om die onderliggende mechanismen in kaart te brengen, wordt in dit onderzoek de vraag gesteld op welke manier samen muziek maken een bijdrage kan leveren aan de persoonlijke en sociale ontwikkeling gevolgd door verdiepende onderzoeksvragen. De fanfakids worden als case gebruikt door op een kwalitatieve manier de onderliggende werking van het programma in kaart te brengen door het opstellen van een programmatheorie. Door middel van datatriangulatie wordt er een zo breed mogelijk beeld geschept over de fanfakids om de impact op de jongeren in kaart te brengen en eventueel de werking te optimaliseren. Uit het onderzoek blijkt dat percussie als laagdrempelig middel, inzetten op samenspel en peer learning kritische succesfactoren zijn onder kwalitatieve begeleiding. Deze factoren leiden tot psychosociale outcomes. Hoewel het onderzoek heel wat beperkingen heeft omwille van covid-19, levert het toch een bijdrage op voor de werking van een lokaal verankerde muziekgroep en gelijke initiatieven.
Datum Prijs2021
TaalDutch
BegeleiderHebe Schaillée (Promotor)

Citeer dit

'