Acute en chronische effecten van statische stretch en een gemodificeerde PNF-methode op de actieve lenigheid, de maximaal vrijwillige isometrische kracht en de isometrische duurkracht van de ilio-psoas. Studie uitgevoerd op eerstejaarsstudenten lichamelijke Opvoeding

Scriptie/masterproef: Master's Thesis

Uittreksel

Acute en chronische effecten van de statische stretch en de gemodificeerde PNF-methode van de ilio-psoas werden onderzocht voor de acute en chronische actieve lenigheid en isometrische kracht van eerstejaarsstudenten lichamelijke opvoeding. De 42 studenten (18,65 ± 0,55 jaar) werden in 3 groepen onderverdeeld: statische groep, gemodificeerde PNF-groep en controle groep. De eerste twee groepen ondergingen 3 keer per week, gedurende 4 weken, 3 keer 3 stretchoefeningen: statische groep 30 seconden statisch stretchen, gemodificeerde PNF-groep 20 seconden excentrisch en 20 seconden statisch. De metingen van de actieve lenigheid werden met de goniometer van Labrique afgenomen, die van de MVIC met een hand-hold dynamometer en die van de isometrische duurkracht met een stop-watch. Dit gebeurde voor de start van de studie (Pre), na 2 weken stretchtraining (Mid) en na 4 weken stretchtraining (Post). De Mid- en de Posttest bestonden uit een acute en een chronische meting. De resultaten suggereren dat beide stretchmethoden gelijke, voordelige effecten hebben op de actieve lenigheid van de ilio-psoas. De stretchtraining heeft de MVIC en de isometrische duurkracht niet beïnvloed. Dit toont aan dat dit stretchprotocol geen enkel nefast effect heeft gehad op de isometrische kracht en dat het zelfs bevorderlijk is voor de lenigheid.
Datum Prijs25 jun 2010
TaalDutch
BegeleiderEvert Zinzen (Promotor), Steve De Decker (Co-promotor), Romain Meeusen (Jury) & Kristof Huts (Jury)

Keywords

  • lenigheid
  • isometrische kracht

Citeer dit

'